Wracałem pociągiem z delegacji z Warszawy do Krakowa. Kupiłem bilet z wyprzedzeniem i miałem zarezerwowane miejsce przy oknie w cichej strefie. Pociąg przyjechał na peron punktualnie co do minuty. Zająłem swoje miejsce, wyciągnąłem laptopa i zacząłem czytać zaległe raporty. Naprzeciwko mnie usiadł starszy pan, który natychmiast zasnął. Po godzinie jazdy konduktor poprosił o bilety do kontroli. Podałem mu wydruk z systemu internetowego. Konduktor zeskanował kod QR i poinformował mnie, że bilet jest nieważny. Okazało się, że system wygenerował bilet na ten sam dzień, ale na przyszły miesiąc. Nie mogłem kupić nowego biletu u konduktora, bo w pociągach tej kategorii obowiązuje całkowita rezerwacja miejsc. Musiałem wysiąść na najbliższej stacji we Włoszczowie. Kolejny pociąg do Krakowa miałem dopiero za cztery godziny. YAFUD«Poprzednia wpadkaNastępna wpadka »
Jak należy mówić i pisać: „Jadę do Włoszczowy” czy „Jadę do Włoszczowej”?
Nazwa Włoszczowa notowana jest od 1403 roku (wówczas jako Wloscowa). Pochodzi ona od nazwy osobowej Włoszcz. To właśnie Włoszcz założył tę wieś, która prawa miejskie uzyskała w 1539 r. A więc, historycznie rzecz biorąc, Włoszczowa to miejscowość Włoszcza. Dlatego też ma odmianę rzeczownikową, czyli odmienia się tak, jak na przykład Częstochowa: Włoszczowa, Włoszczowy, Włoszczowie, Włoszczowę, Włoszczową, o Włoszczowie. Są to formy jedynie poprawne, co potwierdzają liczne prace naukowe, m.in. słowniki: „Słownik nazw własnych” Jana Grzeni (PWN, Warszawa 1998), „Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN” pod redakcją Andrzeja Markowskiego (Warszawa 1999) czy „Słownik nazw miejscowości i mieszkańców” pod redakcją Marka Łazińskiego (PWN, Warszawa 2007). Tak również mówią mieszkańcy tej miejscowości, o czym kilkakrotnie zapewniali mnie moi studenci pochodzący z Włoszczowy.
Jednak „Słownik poprawnej polszczyzny” pod redakcją Witolda Doroszewskiego i Haliny Kurkowskiej (PWN, Warszawa 1971) podaje tylko formy odmiany przymiotnikowej: Włoszczowa, Włoszczowej, Włoszczowej, Włoszczową, Włoszczową, o Włoszczowej (tak samo odmienia się na przykład nazwa Piwniczna). Jest to jednak błąd redaktorów słownika, o czym wspominała kiedyś profesor Kurkowska. Odmiana ta nie może więc być uznana za poprawną. Wspomniany słownik miał do tej pory kilkanaście wydań i wiele osób jeszcze z niego korzysta. Powoduje to czasem niekonsekwencje – na przykład w jednym z wydań „Wydarzeń” w telewizji Polsat osoba prowadząca program mówiła „o Włoszczowej”, a za chwilę reporter „o Włoszczowie”.
Porad językowych udziela prof. zw. dr hab. Marek Ruszkowski – językoznawca, autor ponad 170 publikacji, w tym 10 książek, pracownik naukowy Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, rzeczoznawca podręczników szkolnych Ministerstwa Edukacji Narodowej.
pik.kielce.pl/porady-jezykowe/
W odpowiedzi na komenatrz #3 użytkownika zdziwiony[ Zobacz ]
Obserwujesz komentarze do tego wpisu.
Nie chcesz, aby coś ci umknęło?
Dostaniesz wtedy powiadomienie jeśli pojawi się nowy komentarz do tego wpisu.
Kapseloil [YAFUD.pl] | 14 Czerwca, 2026 11:19
Nie można kupować bilety z wyprzedzeniem wi3kszym niż 30 dni. Czyli ściema
wasp | 103.216.198.* | 14 Czerwca, 2026 17:29
Gratulacje. Właśnie padł rekord ilości wejść na twój profil. Po siedmiu latach istnienia konta. Tak konkretnie, to ja wszedłem.
zdziwiony | 83.25.179.* | 16 Czerwca, 2026 14:33
Pamiętam awanturę o stację we Włoszczowej. Wychodzi, że Gosiewski miał wizję, że ten przystanek jednak będzie potrzebny.
Beton Baton | 45.145.155.* | 16 Czerwca, 2026 16:31
Jak należy mówić i pisać: „Jadę do Włoszczowy” czy „Jadę do Włoszczowej”?
Nazwa Włoszczowa notowana jest od 1403 roku (wówczas jako Wloscowa). Pochodzi ona od nazwy osobowej Włoszcz. To właśnie Włoszcz założył tę wieś, która prawa miejskie uzyskała w 1539 r. A więc, historycznie rzecz biorąc, Włoszczowa to miejscowość Włoszcza. Dlatego też ma odmianę rzeczownikową, czyli odmienia się tak, jak na przykład Częstochowa: Włoszczowa, Włoszczowy, Włoszczowie, Włoszczowę, Włoszczową, o Włoszczowie. Są to formy jedynie poprawne, co potwierdzają liczne prace naukowe, m.in. słowniki: „Słownik nazw własnych” Jana Grzeni (PWN, Warszawa 1998), „Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN” pod redakcją Andrzeja Markowskiego (Warszawa 1999) czy „Słownik nazw miejscowości i mieszkańców” pod redakcją Marka Łazińskiego (PWN, Warszawa 2007). Tak również mówią mieszkańcy tej miejscowości, o czym kilkakrotnie zapewniali mnie moi studenci pochodzący z Włoszczowy.
Jednak „Słownik poprawnej polszczyzny” pod redakcją Witolda Doroszewskiego i Haliny Kurkowskiej (PWN, Warszawa 1971) podaje tylko formy odmiany przymiotnikowej: Włoszczowa, Włoszczowej, Włoszczowej, Włoszczową, Włoszczową, o Włoszczowej (tak samo odmienia się na przykład nazwa Piwniczna). Jest to jednak błąd redaktorów słownika, o czym wspominała kiedyś profesor Kurkowska. Odmiana ta nie może więc być uznana za poprawną. Wspomniany słownik miał do tej pory kilkanaście wydań i wiele osób jeszcze z niego korzysta. Powoduje to czasem niekonsekwencje – na przykład w jednym z wydań „Wydarzeń” w telewizji Polsat osoba prowadząca program mówiła „o Włoszczowej”, a za chwilę reporter „o Włoszczowie”.
Porad językowych udziela prof. zw. dr hab. Marek Ruszkowski – językoznawca, autor ponad 170 publikacji, w tym 10 książek, pracownik naukowy Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, rzeczoznawca podręczników szkolnych Ministerstwa Edukacji Narodowej.
pik.kielce.pl/porady-jezykowe/